Stephen King - Carrie

Autor: Stephen King 
Tytuł: Carrie
Ilość stron: 253
Wydawnictwo: Prószyński i s-ka
Opis: tutaj
Gatunek: horror/dramat
Kraj: Stany Zjednoczone
Rok wydania oryginalnego: 1974/ moje PL: 2014


Jako fanka horrorów nigdy nie byłam zwolenniczką hołubienia Kinga i Mastertona i ograniczania się wyłącznie do ich twórczości. Nie zmienia to faktu, że są takie powieści powyższych pisarzy, które mam wewnętrzną potrzebę poznać. Jedną z nich była, znana mi już z kultowego filmu z Sissy Spacek w roli głównej, Carrie.

Stephen King to postać znana na całym świecie nawet tym, którzy nigdy nie mieli w rękach żadnej jego książki. Sprzedane w ponad 350 milionach egzemplarzy powieści czynią Kinga jednym z najpoczytniejszych pisarzy wszech czasów. Początkiem drogi Kinga na szczyt była wydana w 1974 roku Carrie, której ekranizacja z 1976 roku w reżyserii Briana de Palmy, spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem zarówno krytyków, jak i publiczności. 

Mój egzemplarz Carrie jest kieszonkowym formatem z miękką oprawą i jedną z gorszych okładek, jakie widziałam wśród polskich wydań tej książki. Gdybym miała oceniać zawartość po okładce, na pewno bym nie spodziewała się niczego dobrego. Wewnątrz niewielka czcionka (i przypominam sobie wówczas, dlaczego nie lubię pocketów) oraz oficjalny podział na 3 części. Świetnym zabiegiem jest forma narracji trzecioosobowej, przeplatana z przedrukami z książek/gazet/opracowań naukowych oraz pierwszoosobowymi retrospekcjami Sue Snell. Zwracam też uwagę na fakt, że Stephen King opisał tu wydarzenia z przyszłości (począwszy od 1979 roku), co mogło wzbudzić niepokój i spekulacje wśród bardziej podatnych czytelników.

Szesnastoletnia Carrie White mieszka w miasteczku Chamberlain w stanie Maine wraz z matką Margaret, fanatyczką religijną. Metody wychowawcze pani White sprawiły, że Carrie jest nieuświadomiona w wielu aspektach życia, a przez to wyśmiewana przez rówieśników z liceum. Szkolna łazienka, nastoletnie dziewczęta po lekcji W-Fu pod prysznicem - sceneria pobudzająca wyobraźnię. W takich okolicznościach Carrie po raz pierwszy dostaje okresu - przerażona i wyszydzona przez koleżanki powoli odkrywa uśpione w sobie zdolności telekinetyczne. Dziewczyna, nad którą znęcano się zarówno w szkole, jak i we własnym domu, sumiennie ćwiczy swój osobliwy talent, lecz nie spodziewa się, że już wkrótce będzie sposobność pokazania go w pełnej krasie.

Sissy Spacek jako Carrie (1976 r.)
Chamberlain High School szykuje się na doroczny bal maturalny, którego królem i królową są, póki co nieoficjalnie, Sue Snell i Tommy Ross. Nieoczekiwanie Sue decyduje się nie uczestniczyć w szczególnie ważnym dla siebie wydarzeniu, a Tommy zaprasza na nie właśnie Carrie. Dziewczyna postanawia zbuntować się przeciw kategorycznemu zakazowi szalonej matki i to staje się początkiem tragedii całego miasta...

Od samego początku Stephen King daje nam do zrozumienia, że zarówno Carrie, jak i większość mieszkańców Chamberlain, nie przeżyła wydarzeń, które poznamy wraz z lekturą książki. Bal licealny Carrie staje się znany jako Noc Zagłady, a jej przypadek zostaje nagłośniony i poddany badaniom naukowców. Historia dziewczyny przeplatana jest z opracowaniami naukowymi dotyczącymi telekinezy oraz biografią Sue Snell - dziewczyny, która przeżyła. Taki sposób ukazania tej historii sprawia, że z każdą stronicą coraz bardziej nie można doczekać się krwawej jatki.

Tymczasem Carrie nie jest wyłącznie horrorem - osoby, które określają ją mianem teenage story powinny mieć dożywotni zakaz pisania recenzji. Carrie jest dramatem w pełnej krasie i mocno oddziałuje na poczucie sprawiedliwości oraz empatię czytelnika. Zarówno koleżanki z klasy Carrie, jak i jej matka, znęcające się fizycznie i psychicznie nad nią od lat, potęgują dramatyzm postaci głównej bohaterki, a równocześnie pomagają nam zrozumieć przyczyny późniejszej tragedii.

Kinowa adaptacja pierwszej powieści Kinga uważana jest za klasykę kina grozy i od prawie 40 lat nie schodzi z piedestału horrorów. Stwierdzam jednak, że pierwowzór książkowy jest znacznie lepszy - wielowymiarowy, głębszy, z ciekawą, bo zaburzoną chronologią. Stephen King stworzył postaci, których  wraz z główną bohaterką nienawidzimy oraz zakompleksioną i poniżaną nastolatkę, której nie sposób nie współczuć. Gdybym miała zasugerować komuś rozpoczęcie przygody z prozą mistrza, to właśnie od lektury Carrie. Naprawdę warto!


Wydana przez:
Zakupiona w:

Posted in , , , , , . Bookmark the permalink. RSS feed for this post.

Leave a Reply

Obsługiwane przez usługę Blogger.

Szukaj

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark. Converted by LiteThemes.com.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...